Naar een waargebeurd verhaal
Heb jij dit gekocht?
Dus dit is nu van ons.
Het is te gek.
Ik zei het toch? Open haard, inbouwkasten.
Wil je dit echt aan je zus geven? We maken hier zo een ton winst op.
Is dit het? -Ja, kom binnen.
Heb ik voor dit krot een uur vrij genomen?
Ruiken jullie dit niet? -Er hangt hier een pislucht.
Goed, dan gaan we maar weer.
Je moet het voor je zien. Openslaande deuren.
We verplaatsen de trap, breken de muur door voor een open keuken.
Een glas-in-loodraam in de hoek. De basis is erg goed.
Je vergeet de twaalf mille om de fundering te vervangen.
Dit wordt niks. We renoveren het gewoon.
Er is een park. De scholen zijn top, mochten jullie een kind krijgen.
Sorry, Kimmy. Wanneer jullie een kind krijgen.
We krijgen hoe dan ook een kind.
Zie je dat? Wij bepalen zelf ons lot.
Al moet ik daarvoor wel eerst 26.000 dollar uitgeven aan ivf.
Eikel. -Grapje.
Als dit huis zo mooi is, ga er dan zelf wonen.
Wat moeten zij met vijf slaapkamers? Ze krijgen toch geen kinderen.
Ze hebben geen leegte in hun leven. Niet dat wij...
Hou je kop, Russ.
Wat was dat voor blik? -Wat?
Die blik toen hij zei dat jullie nooit kinderen zullen krijgen.
Ja, wat was dat voor blik? Want je keek ook naar mij.
Ik deed echt niks. -Heus wel.
Ik voel een ruzie aankomen. -Er is helemaal niks aan de hand.
Kom, we gaan.
Jullie willen nu ook kinderen, hè?
Welnee, Kimmy. Weet ik veel.
Jij moet in alles de beste zijn.
Met je perfecte baarmoeder.
Hoezo perfect? Ik weet niet eens of ik wel zwanger kan worden.
Natuurlijk is hij perfect. Want hij is van jou.
Hij heeft vast zelfs leren bekleding. -Toe nou. Jullie zijn er net.
Sorry, Petey. Fijne ruzie. -Tot later.
Ik deed niks. -Je doet het nu ook.
Niet waar. Je kijkt zelf raar.
Jullie hadden misschien wel gelijk.
Is het echt zo dat wij nooit kinderen zullen nemen?
Jij zegt altijd dat het niet het juiste moment is.
We hadden eerder nooit geld en we waren druk bezig met ons bedrijf.
We hebben nu al vijf huizen doorverkocht. Ik moet werk afslaan.
Ik zie mezelf wel als moeder. Ik denk dat ik er klaar voor ben.
En als ons kind 16 is, ben ik net zo oud als Brian Hendricksons vader.
Hé, pap. -Hoe gaat het, jongen?
Mr Hendrickson, rennen.
Pap? Je hebt m'n vader vermoord.
Pap, word nou wakker.
Je hebt Mr Hendrickson niet vermoord.
En zo oud ben je niet.
Als we nou een kind van vijf adopteren?
Dan ben ik nog een jonge vader.
Hou hem recht.
Je denkt er te veel over na. Mijn kinderen waren niet gepland.
Het komt vanzelf wel goed.
Hoeveel kinderen heb je nu, Stew? -De vierde is onderweg.
Het stelt niks voor.
Je moet gewoon wat tijd met ze doorbrengen.
Zolang het tussen de moeders maar klikt.
Meatball. Hé, jongen.
Heb je me gemist?
Je hebt me gemist, hè? Ik jou ook, hoor.
Brave jongen.
El, ik heb staaltjes van de handdoeken bij me.
El, is alles goed?
Wat is er?
Ik dacht na over wat jij zei over een kind adopteren.
Heb ik dat gezegd?
Dat was een grapje.
Het heeft me toch aan het denken gezet.
Er zijn zoveel kinderen in de pleegzorg die geen thuis of vast gezin hebben.
Het is vreselijk zielig.
Dit adoptiebureau heeft volgende week een oriëntatiedag.
Ik wil die kinderen niet zien.
Dat kan ik niet aan. Ik ben net thuis.
Ellie, pleegouders zijn het soort mensen dat vrijwilligerswerk doet.
Wij doen dat niet eens als we vrij zijn.
Stel nou dat er een ramp gebeurt.
Een vuile bom? -Maakt niet uit.
Er staat een kind bij ons op de stoep.
Sturen we haar weg omdat we niet goed genoeg zijn?
Dat hangt ervan af. Er spelen een hoop dingen mee.
Onze voedselvoorraad, het stralingsgebied.
Ik zei maar wat. Daar kun je zo'n beslissing niet van laten afhangen.
Het was een grapje.
Dat weet ik ook wel.
Ik wil je ook niks opdringen.
Het leek me gewoon leuk.
Slaap lekker.
Ik zal niet meer zulke grapjes maken.
Wil je nog even Fixer Upper kijken?
Ik hou van je. -Ik ook van jou.
'Ik zou graag een hond of kat willen.'
'Ik wil graag een keer kamperen.'
'Ik wil ouders die naar me luisteren.'
'Ik wil niet steeds van school wisselen.'
Het is niet eerlijk. Het is gewoon...
Die pitachips zijn veel te pittig. Ik krijg er een loopneus van en...
Er zitten meer dan een half miljoen kinderen in de pleegzorg.
Het systeem kan niet nog meer kinderen aan.
Een uithuisplaatsing gebeurt alleen in ernstige gevallen.
Meestal is er sprake van misbruik of verwaarlozing.
Voor sommige kinderen is de situatie uitzichtloos...
tenzij iemand als jullie ze in huis neemt.
Wij nemen er meteen wel een mee.
Perfect. Even kijken wat we op voorraad hebben.
Ze maakt een grapje. We hebben geen kinderen op voorraad.
Dat weet jij ook best.
Jullie moeten een achtweekse cursus voor pleegouders volgen.
Je kunt dan een pleegkind krijgen, tot het voor adoptie in aanmerking komt.
Maar het zal niet makkelijk worden.
Deze kinderen zullen je uitdagen.
Ze stellen je relatie op de proef en halen het bloed onder je nagels vandaan.
Als ik jullie zo zie, kan niet iedereen dat aan.
Ik denk dat deze mensen stevig genoeg in hun schoenen staan om...
Pardon. -Gaan jullie weg?
Oké, bedankt en tot ziens.
Goed, dat was mijn schuld. -Nou en of.
We hebben het hier eerder over gehad.
Dit helpt niet.
Stel jezelf even voor en vertel wat voor kind je zoekt.
Hallo, wij zijn Dana en Dirk McCann.
De Heer heeft ons gestuurd om een jongetje te adopteren. Of een meisje.
We zijn al zo gezegend. We willen dat delen door een kind een thuis te geven.
Ja. -En jullie?
Ik ben David en dit is m'n vrouw Jessie.
We zijn al drie jaar bezig om een kind te krijgen.
We hebben van alles geprobeerd, maar ik...
Sorry, mag iemand anders nu? -Niet erg.
Ik ben Kit en dit is Michael.
Wij proberen ook zwanger te worden.
Eigenlijk al sinds we elkaar kennen.
Inderdaad, het wil alleen niet lukken.
We zoeken een kind onder de tien. Geslacht of afkomst maakt niet uit.
Ik ben October Ross Jennings.
Ik wil als alleenstaande moeder een sportief aangelegde tienerjongen...
die met mijn hulp het hoogste niveau kan bereiken.
Bij voorkeur Afrikaans-Amerikaans.
Net als in The Blind Side. Geweldig.
Schat, ze meent het serieus.
Was het geen grap? Het spijt me.
Na die grap over zwangere homo's dacht ik...
Het is precies The Blind Side.
Ik heb die film nooit gezien. Ga jij nu maar en laat mij met rust.
Ze spoort niet.
Sorry, het spijt me vreselijk.
Ik ben Ellie en dit is m'n man Pete.
Ik heb hier m'n twijfels bij.
We hebben onze hond ook geadopteerd, maar...
Een kind is geen hond. -Dat zeg ik ook niet.
Eerder wilde niemand een hond uit het asiel, maar nu is het ineens...
Hou nou maar op over honden. -Oké, maar...
Dit is voor veel mensen best eng.
Misschien moet je ze geen pleegkinderen noemen. Dat schrikt mensen af.
Dan loopt er ook niemand meer halverwege weg.
Pete, hou gewoon je mond.
Onze gastspreker is er. Brenda Fernandez, met haar ouders.
Geef ze een warm onthaal.
Toen ik acht was...
besloten m'n moeder en haar vriend...
om een methlab te beginnen in onze garage.
Ze lieten mij drugs bezorgen.
Ze hebben me mishandeld en ik werd door sommige klanten misbruikt.
De garage ontplofte toen ik elf was en zo kwam ik in de pleegzorg terecht.
Ik heb verschillende pleeggezinnen gehad tot m'n veertiende.
Niemand wil een tiener. Binnen een paar jaar zou ik te oud zijn.
Ruim de helft van de kinderen die de pleegzorg ontgroeien...
is binnen twee jaar dakloos, verslaafd, gevangen of dood.
Zo zou het begin van mijn volwassen leven er ook uitzien.
Niemand die me helpt met m'n studiekeuze.
Niemand om bij thuis te komen...
of om bij uit te huilen als m'n vriendje me dumpt.
Maar toen kwamen deze twee fantastische mensen in m'n leven.
Ik heb het ze niet makkelijk gemaakt.
Maar hoe erg ik me ook verzette...
ze stonden altijd weer klaar om me naar school te brengen.
Dank jullie wel.
Kom bij me, papa. En jij ook, mama.
Het spijt me wat ik zei over The Blind Side. Het is een mooie film.
Brenda, je deed het geweldig. Kit, tot ziens.
Dirk, we zien elkaar bij de cursus.
Zie je het nu wel voor je? -Misschien wel.
Als wij ergens potentie in zien, knappen we het op.
Zij vonden een kind dat er slecht aan toe was.
Ze gaven haar een likje verf, een nieuw plafond en keukenblad...
door haar liefde en steun te geven.
Ik zeg niet dat ze een huis is, maar dit is echt iets voor ons.
Dit is echt niet hetzelfde als een huis. -Dat zei ik net. Je hoorde me toch?
Ik zie het helemaal zitten. Jij niet?
Ik ben gewoon bang dat jij onderschat wat erbij komt kijken.
Wat? Welnee.
Dit was jouw idee. Je staat niet echt te springen.
Heus wel. -Daar merk ik niks van.
Als je zoiets groots gaat doen, moet je wel enthousiast zijn.
Heb je haar net gehoord?
Dat was geweldig. -Dat vond ik ook.
Kom op, laat je horen.
Dat was niks. Laat je horen.
Dat kan harder.
Kom op, je wordt moeder.
Cursus Pleegouderschap
Doe er een ballon bij. -Ga maar weer zitten.
De tijd is om.
Dit zijn fantasiekinderen.
Zo zijn kinderen niet echt.
Jessie, ze ligt op sterven.
Pete, schiet op nou.
Of moet dat broodje pindakaas z'n dood worden?
Echte kinderen zijn anders. -Die kun je niet uitwissen.
Goed zo, Michael.
Stop maar, October.
Die is dood.
Dit ideaalbeeld kunnen jullie wel vergeten.
Ik ben bijna klaar. Bijna klaar.
GEFELICITEERD, PLEEGOUDERS!!
Ik wil dat jullie je inbeelden dat je een dikke, nieuwe baan hebt.
Met een groot kantoor, een fitnessruimte...
en frozen yogurt in de kantine. -Ik ben dol op frozen yogurt.
Maar eigenlijk weet je dat je niet geschikt bent.
Als je eerlijk bent, weet je dat je niet goed genoeg bent.
Je weet dat je ontslagen zult worden.
Net als bij je vorige drie banen.
Je kunt ontslag nemen en de eer aan jezelf houden.
Gooi die ijsmachine maar omver, terwijl je naar buiten loopt.
Even voor de duidelijkheid...
Karen roept niet op tot vandalisme.
Het gaat erom dat het niet anders is voor een uit huis geplaatst kind...
dat weet dat ze ongewenst is.
Het gaat hier alleen niet om het verlies van een baan.
Zij raakt haar band kwijt met alles en iedereen om haar heen.
De enige band die kan blijven bestaan, is die tussen broers en zussen.
Soms passen ze zich makkelijker aan omdat ze niet alleen zijn.
Het is dus ook mogelijk om een broertje of zusje erbij te nemen.
Dirk?
Is dat iets voor jullie?
Dat zal de Heer vast kunnen behagen.
Dat denk ik wel. We moeten...
We zullen er een gebed aan wijden.
We zullen bidden. -Hij geeft je niet meer dan je aankan.
Misschien ook wel.
Adoptiemarkt
Pete, Ellie, jullie zijn er.
Jullie kunnen je hier inschrijven.
Hierop vul je de namen in van kinderen die jullie leuk vinden.
Gaat dat echt zo?
Het voelt misschien als winkelen.
Dit is nou eenmaal de snelste manier om ouders aan kinderen te koppelen.
Moet je die grote kinderen daar zien.
Ik heb zo met ze te doen.
De meeste mensen willen geen tiener.
Misschien hebben jullie plek in huis voor een ouder kind.
Sorry, we zijn echt vreselijke mensen.
Dat zijn jullie niet.
Kom, ga nou maar een kind zoeken.
Dit voelt echt raar.
Normaal gesproken word je opgepakt als je zomaar kinderen aanspreekt in het park.
Hij is alleen. Zullen we even een praatje maken?
Sorry, het spijt me, maar hij is al bezet.
We waren even wat lekkers aan het halen. Dus aan de kant.
We hebben lekkers voor je.
Kom maar mee, Lucas.
Hé, jij daar. Komt ie.
Laat maar. Bedankt.
Je moet hem gewoon in z'n mond gooien.
Wil jij ook eens?
Het was gezellig.
Haal hem maar binnen.
Je moet wel op je beurt wachten.
Sorry. -Laten we maar gaan.
Pete, Ellie, hoe gaat het?
Het voelt een beetje vreemd.
Ja, dat snap ik wel.
Maar hebben jullie al een leuk kind ontmoet?
We hebben een lief meisje gezien. Ze zat alleen en was nogal in zichzelf gekeerd.
Erg klein voor haar leeftijd. Alsof haar moeder aan de drank was.
Ik zag haar... Dat meisje dat eruitziet alsof ze aan een radiator geketend zat.
Dat is m'n dochter. -Dat radiatorkind?
Wat? -Ja, dat is m'n dochter.
Wat erg. -Welnee, ik ben erg trots op haar.
Ze zit alleen omdat ze al een gezin heeft.
Een heel gelukkig gezin.
Ik heb niks gedronken toen ik zwanger was.
En ik heb ook geen radiator.
Je mag trots op haar zijn. -Ben ik ook.
Ik kan dit niet meer aanzien. Ik ga er gewoon heen.
Pete, wat ga je doen?
Kijk nou. Iedereen mijdt ze alsof ze onder de poep zitten. Ik ga even gedag zeggen.
Pete, wacht nou. Je hebt gelijk, maar het zijn wel tieners.
Ze gebruiken drugs, masturberen...
en kijken gamefilmpjes op YouTube.
Wij kunnen dat niet aan.
Ik ga alleen even een praatje maken.
Pardon? Hallo.
We kunnen jullie gewoon horen, hoor.
Onder de poep, masturberen, dat soort dingen.
Je hoeft geen medelijden met ons te hebben. We weten hoe dit werkt.
Ga maar bij de kleintjes kijken. Maak je om ons maar niet druk.
Fijne dag nog. Dag.
Jullie zijn dus toch voor een tiener gegaan.
We spraken haar maar even. -Ze maakte een goede indruk.
Lizzy is geweldig en ze doet het goed op school. Kom maar mee.
Ze kwam vier jaar geleden onder onze zorg.
Ze wilde eerst niks weten van een pleeggezin. Haar moeder...
stak hun huis in brand met een crackpijp.
Wat ik wilde zeggen... -Ik zei het toch al?
voor je me onderbrak...
is dat haar moeder nooit haar beloftes nakwam.
Waar is haar moeder nu? -Die verkoopt vast peuken in de bak.
Dat lijkt me sterk.
Blijkbaar zit Lizzy's moeder inderdaad een gevangenisstraf uit.
En wie had dat goed voorspeld?
Jij.
Ze is niet uit op hereniging en heeft al twee jaar geen contact gezocht.
Zij vormt dus geen probleem.
Wat vreselijk. En haar vader?
Waar heb je het over? Haar vader?
Wat ben jij voor grappenmaker?
We hebben genoeg goede vaders meegemaakt...
maar in dit geval is de vader niet bekend.
Lizzy's moeder heeft nooit geleerd hoe ze voor zichzelf moet zorgen.
Laat staan voor drie kinderen.
Drie kinderen? -Ja, drie.
Ja. Lizzy... -Allemaal samen?
Ja, Lizzy heeft een broertje en een zusje, Juan en Lita.
Wacht even, het gaat dus om drie kinderen.
Twee gaat nog, maar drie is te veel.
We wilden...
Waarom doe je dat? -Wat een rotstreek.
Waarom laat je ons die zien? Ze zijn zo schattig.
Ik zal er geen doekjes om winden.
Lita kan erg onstuimig zijn en Juan is een emotionele jongen.
Lizzy is eigenwijs en vertrouwt mensen niet snel.
Dat begrijp ik best. -Maar wij hebben hier vertrouwen in.
Want deze kinderen hebben gewoon regelmaat en liefde nodig.
Ze zitten bij hun huidige pleeggezin niet echt op hun plek.
De Muskies gaan er straks op achteruit.
De meeste pleegouders zijn geweldige, zorgzame mensen.
En er zijn mensen die het voor het geld doen.
De Muskies zijn geen slechte mensen.
Ze zijn gewoon... -Het is inteelt.
Dat weet je helemaal niet zeker. -Jij kent ze ook. Het is net broer en zus.
Ik wil wel een ontmoeting regelen. Tenzij jullie nog ergens mee zitten.
Het is nog maar een ontmoeting.
Is het geen probleem dat wij overkomen als white saviors?
Net als in Avatar.
Die blauwe wezens konden hun vijanden pas verslaan met hulp van een witte man.
Is het wel goed dat wij als wit stel voor Latijns-Amerikaanse kinderen zorgen?
Weet je wat? We laten ze gewoon aan hun lot over.
Ik noteer wel dat jullie alleen witte kinderen willen.
Nee, niet doen. Dat bedoelde hij niet. -Dat is totaal niet wat ik bedoelde.
Ik snap dat je bezorgd bent...
maar we hebben kinderen van alle kleuren.
En we hebben alle kleuren ouders.
Het zijn er alleen niet genoeg. -Lang niet genoeg.
Er zullen mensen zijn die raar opkijken of domme dingen zeggen.
Maar als mensen er moeite mee hebben dat jullie voor die kinderen zorgen...
vraag dan maar hoeveel kinderen zij geadopteerd hebben.
Precies.
Verdorie.
Ik wilde dat gewoon even gezegd hebben.
Mooi zo.
Klaar om drie kinderen te ontmoeten? -Drie kinderen.
Komt voor elkaar.
Hé, hoe gaat het?
Goed. Erg goed.
Pete en Ellie. -Dat weten we. Kom binnen.
Veel succes. Zij trekt zich van niemand iets aan.
Die andere twee zitten achter te klooien.
Wij gaan naar onze werkplaats.
Hoe gaat het? -Hallo, Mr en Mrs Wagner.
Ellie en Pete. Noem ons maar gewoon Ellie en Pete.
Trek je maar niks aan van hen. Ze zijn...
Ze lijken wel... -Broer en zus?
Ik wil die onzin niet horen. We zijn geen familie van elkaar.
Ik zal ze echt missen.
Als jullie tenminste... -Natuurlijk.
Je maakte zo'n goede indruk.
We willen je beter leren kennen. -En je broertje en zusje ontmoeten.
Ze zijn buiten. Kom maar mee.
Ik wil jullie voorstellen aan Pete en Ellie.
Hé, jongens. -Gaan we nu bij jullie wonen?
We hebben jullie geweldige zus ontmoet en zij vertelde ons over jullie.
Wil je restaurantje spelen?
Ja, leuk. Waar is je restaurant? -Daar.
En hoe heet je pop? -Potato Chips.
Ik ben dol op chips. -Chips is m'n lievelingseten.
Mooi schot.
Zullen we de Clippers zijn? -Ik ben eigenlijk een Lakers-fan.
Dat geeft niet. We spelen wel als de Clippers.
Ik schiet en jij pakt de rebound.
Dat deed je omdat ik voor de Clippers ben. -De Clippers zijn te gek.
Wij zijn dol op de Clippers. -Het is goed dat ze Griffin kwijt zijn.
We zijn helemaal weg van de Clippers. Ik krijg er geen genoeg van.
Wil je verstoppertje spelen? -Weet je dat zeker na die bloedneus?
Ik wil wel. -Alleen wij twee. Geen meisjes.
Oké, vooruit.
Niet echt geëmancipeerd, maar goed. Zullen wij restaurantje spelen?
Jij telt en ik verstop me.
Gaat het echt wel? -Ja, ga maar tellen.
Tot twintig.
Zet me niet voor schut in het restaurant.
Potato Chips is stout geweest. Stoute meid.
Stout, stout, stout.
Niet zo'n grote mond, kleine bonenvreter.
Dat lijkt me niet... -Dat heeft ze van tv.
Kijk maar niet zo.
Zeg dat soort dingen maar niet. -Dat bepaal ik zelf wel.
Denk je soms dat je beter bent?
Pete, als jij dit niet wil, zal ik je niet dwingen.
Ik zal het maar eerlijk zeggen.
Ik had verwacht dat ik met onze kinderen meteen een echte klik zou voelen.
Dat je direct weet dat het goed zit. Net als toen wij elkaar leerden kennen.
Precies.
Wacht. Had jij dat dan niet?
Wat is er? -Had jij dat niet?
Ik vond je wel leuk. Ik kijk dingen alleen wat langer aan.
Wanneer wist je het dan wel?
Na een paar maanden.
Hoeveel maanden?
Een stuk of vier.
Vier? -Of veertien.
Het was voor ons huwelijk.
We hebben nu geen jaar om ons te bedenken. Ze kunnen volgende week al bij ons wonen.
Had jij meteen een klik met ze?
Nee, het voelde alsof ik op iemands kinderen aan het passen was.
Ik ben het helemaal met je eens.
Met dat ik ze wel wil of niet? -Wat jij wil.
Dat is geen antwoord. -Laat me er dan 14 maanden over nadenken.
Lieverd, wil jij die op tafel zetten?
Iedereen aan tafel.
Jij ook, schat.
Goed, pak elkaars handen vast.
Pak elkaars handen. Goed zo.
Ogen dicht.
Ik ben dankbaar voor m'n prachtige kleinkinderen.
Dat geldt ook voor de kinderen die geadopteerd zullen worden...
door twee fantastische ouders.
Daar ben ik ook dankbaar voor.
Dat is echt een goede daad, jongens.
We moeten iets vertellen.
We hebben samen besloten om het toch maar niet te doen.
We hadden er niet goed genoeg over nagedacht.
Dat is geweldig nieuws. We zeiden wel dat het een goed idee was, maar...
We dachten dat jullie gek waren.
Ik heb niks gezegd, maar ik ben blij om dit te horen.
Wat? Waarom? -Laat maar, Ellie.
Nee, ik wil graag weten wat jullie erop tegen hebben.
Ik heb er niks op tegen.
Het is juist wel slim. Geen zwangerschap, geen hormonen...
geen driftbuien. -Hou je mond.
We zijn gewoon blij dat jij en Peter...
de liefde zullen voelen van jullie eigen kinderen en niet van...
Niet van wat, Jan?
En niet van de kinderen van een of andere crimineel of junk.
We maakten ons zorgen om onze kinderen.
We willen niet dat ze omgaan met... -Probleemkinderen?
Mensen zagen mij vroeger ook als een probleemkind.
Dit gaat niet om jou...
maar om crackbaby's en seksueel geïntimideerde kinderen.
Maakten hun ouders soms vieze grapjes? -Je weet best wat ik bedoel.
Doe je ogen eens open.
Hoelang kijkt iedereen al? -Stel dat jij geen kind kunt krijgen.
Zeg dat soort dingen niet hardop. -Maar wat ga je dan doen?
Als jij niet normaal kunt doen...
word ik vandaag nog zwanger, alleen maar om jou te pesten.
Echt waar? -Nee.
Het is misschien niet politiek correct, maar onze baby moet ons bloed hebben.
Ja, precies.
Ons bloed? Dit bloed hier aan tafel?
Wat bedoel je daarmee? -Jerry, wat vind jij?
Ik wil graag eten.
Je hebt een half uur over complotten gepraat.
Dit gaat om je familie. -Het gaat me niks aan.
Er zijn duizenden kinderen die Thanksgiving alleen moeten vieren.
Ik zou ze bijna benijden.
Maar ik weet dat jullie van me houden en dat ik hier kalkoen kan eten.
Maar veel kinderen hebben dat niet. En dat is niet hun schuld.
Dus bekijk het. We doen het toch. Als jij dat ook goed vindt, schat.
We gaan vet veel kinderen adopteren.
En wie daar problemen mee heeft, kan de tering krijgen.
Amen.
Altijd hetzelfde met Thanksgiving.
Je bent gek.
Hé, lieverd. We zijn er. Kom maar binnen.
Dit is Meatball.
Een kerstboom? Betekent dat dat de Kerstman hier ook komt?
Ja, ieder jaar.
Jullie zijn dus rijk. -Wat? Welnee, we zijn niet rijk.
We maken het goed. Dit huis zag er eerst niet uit.
We renoveren huizen. Ellie heeft het hier ingericht.
Alles komt bij rommelmarkten vandaan. Het is helemaal niet zo duur.
Die is van kristal. -Sorry, het spijt me.
Sorry, ik had die daar niet moeten laten staan.
Willen jullie je kamers zien? Kom maar mee naar je kamer.
Kijk, een bed en een konijn. -Wat vind je ervan?
Het konijn heeft een mooi rokje.
Van wie is al dat speelgoed? -Van jullie allebei.
Lego.
Mogen m'n beren hierin? -Natuurlijk.
Wat een hoop beren.
Het zijn rechtbankberen. -Ze krijgen er één na elk bezoek.
Wil je me helpen?
Kijk eens, Lita.
Zal ik jou je kamer laten zien? Deze kant op.
Wat erg dat al je spullen in zo'n zak zitten.
Nee, dat geeft helemaal niet.
Daar herken je een pleegkind aan.
Het kind dat haar hele leven meezeult in een vuilniszak.
Dat is een pleegzorggrapje.
Doe of je thuis bent. -Je kunt doen wat je wil.
Posters ophangen of de muren verven.
Geen probleem, dat kan in 20 minuten. Kies maar gewoon een kleur uit.
Wat zeg je ervan? -Wat voor kleur wil je?
Wat je maar wil. Zeg het maar. -Groen is echt wat voor jou.
Wat vind je ervan?
Veel zwarter kan het niet.
Dit is wat ze heeft uitgekozen. -Gitzwart.
Mooi, hoor. Het is echt dope.
Ik ga aan het eten beginnen.
Ze vindt het niks. -Ze is er weg van.
Jij kent haar beter dan ik.
Zijn jullie klaar? -Ja, en ze vindt het te gek.
Fijn dat ze blij is met haar zwarte kamer.
Ik schrijf Juan en Lita morgen in op de basisschool. Dan kun jij met Lizzy mee.
En misschien moeten we nieuwe schoenen met ze kopen.
Jongens, het eten is klaar.
Dat klinkt zo raar. Hebben wij kinderen? -Ja, wel drie.
Niet te geloven. -Wist je dat niet? Ze zijn er echt.
Niet normaal. -Ze zijn er echt.
Ik hou van je.
Wat? -Nog een kus.
Wat vond je daarvan? -Nog een keer.
Een lekkere lange.
Zo goed? Kom nou maar zitten, lachebek.
Er is van alles. Burgers en pasta. -Mogen we chips?
Het is tijd om in bad te gaan. Wie wil er eerst?
Die is niet voor in bad. -Ik wil hem.
Die moet in de wasmand.
De volgende keer...
Bij de wasbak.
Heb je doorgespoeld?
Welterusten. -Welterusten.
Moeten we ze nog een zoen geven? -Geen idee.
Wil je het vragen? Of zullen we...
Doe niet zo moeilijk. -Sorry, jongens.
Welterusten. -Welterusten.
Moeten we Lizzy ook een zoen geven?
Laat maar. Welterusten. -Welterusten.
Slaap lekker.
Praatgroep Pleegouders
Jake zit alleen maar op z'n kamer.
Hij is de hele tijd aan het bellen en aan het vloeken.
Die expliciete muziek staat tot diep in de nacht hard aan.
En hij heeft weer gevochten.
Gelukkig heeft hij geen andere kleuters verwond.
Ik vraag me af of een kind van vijf echt een telefoon nodig heeft.
Heeft hij veel contacten?
We mogen er niet aan komen. Hij heeft hem van z'n moeder gekregen.
Sorry, je hebt gelijk.
Hij heeft geen telefoon nodig.
We proberen het nog eens. -Doe dat.
Pete en Ellie hebben tien dagen geleden drie kinderen in huis genomen...
waaronder een tiener.
Het gaat best goed. De kinderen hebben ons uit de sleur geholpen.
Het was meer een soort vaste routine.
Werk, sporten, eten, een drankje, naar de film.
Je kent het wel. -Nee, hoor.
We hadden een uitdaging nodig, iets om dat patroon te doorbreken.
Ze zullen nog wel meer breken.
Ik snap dat anderen het zwaar hebben, maar wij hebben het gewoon getroffen.
Ze hebben het getroffen. -Gefeliciteerd.
Wat is er zo grappig?
Jullie zitten misschien nog een beetje op een roze wolk.
Dat dachten wij ook, maar zo voelt het niet.
Het gaat niet perfect. Lita eet alleen maar chips.
Daar gaan we wat aan doen.
Ik zeg niet dat we perfect zijn. -Echt niet?
Jullie zijn gewoon jaloers. Dat is geen goede eigenschap.
En wat hebben we hier?
Kerstmis.
Het is een naaimachine. Wat vind je ervan?
Ze vindt het niks. Waarom niet?
Een echte robot. -Kijk eens wat een grote doos.
Hij kan lopen en praten.
Dit is m'n helm. -En de cadeautjes dan?
Dan speel ik wel met die robot.
Dit wordt ons ruimteschip.
Mag ik erin?
Jullie houden dus van dozen.
Wat vinden jullie van dat poppenhuis dat ik met moeite in elkaar heb gezet?
Zat het in een grote doos?
Ja, in een grote doos van 200 dollar.
We gaan erheen.
Kom, dan gaan we de doos halen.
Kerst draait om dozen.
Lizzy, dit is ook nog voor jou. Vrolijk kerstfeest.
Nog meer?
Bedankt. Vrolijk kerstfeest.
Jullie hadden niet zoveel hoeven kopen.
Dat weet ik, maar we vonden het leuk.
Vind je het overdreven? -Nee, sorry. Ik ben er echt wel blij mee.
Het is fijn dat Lita en Juan cadeaus krijgen die niet gedoneerd zijn.
Als je ergens over wil praten...
Met Kerstmis komt er vast van alles boven.
Nee, dat is helemaal niet nodig.
Ik heb vanmorgen nog geen koffie gehad.
Ik pak even wat. Wil jij ook koffie? -Lekker.
Heer, bedankt voor onze eerste Kerstmis als gezin en voor deze heerlijke maaltijd.
En voor deze superleuke stapel kartonnen dozen.
Amen.
Eet smakelijk, allemaal.
Waar zijn m'n chips? -Vanavond eten we geen chips, schat.
Ik wil chips. -Lita.
Pete en ik hebben hier ons best op gedaan en er zit veel lekkers tussen.
Nee, Lizzy. Laat mij maar. -Schreeuw niet zo. Ik help alleen maar.
Ik schreeuw niet. Oké, misschien net wel, maar...
Luister niet naar Lizzy. Wat zei je? Ga naar je kamer?
Cuatro betekent kwart. Als in een kwart liter melk.
Ze zei: 'Je krijgt geen chips. Drink je melk op.'
Laat dit maar aan ons over. -Oké, prima.
Neem maar een hapje gehaktbrood.
Nee, ik wil chips. -Die krijg je niet.
Volgens mij gaat dit niet werken.
Ik wil dit niet.
Geef haar gewoon wat chips. -Nee, die krijgt ze niet.
Blijf zitten.
Het spijt me. -Het geeft niet. Niet huilen.
Pas op je voeten. -Sorry, ik deed het niet expres.
Geef hier.
Rustig maar. Niet huilen. -Ik wil chips.
Blijf maar zitten, Juan.
Die aardappels zijn echt heel lekker.
Gaat het wel?
Lita, bukken.
Wat doe je?
Ik probeer het te blussen. -Met ketchup?
Wat is dat voor geluid?
Waarom gromt ze zo? Daar hebben ze niks over verteld.
Ze heeft een mes.
Een SpongeBob-mes. -Nou en?
Leg maar neer, schat. -Leg dat wapen weg.
Hebben jullie echt geen hulp nodig?
Laat haar inderdaad maar even. -Goed dan.
Jij moet echt Spaans leren.
Wie geeft een kind nou een glas? -Sorry, ik...
Waarom deed ze dat? Ik haat haar.
Dat ging snel. Ze haten ons nu al.
Ze had het eigenlijk alleen over jou.
Ik wil een barbie.
Dit is niet eens een echte. Je hebt thuis een echte barbie.
Die is dik. Ik wil een dunne barbie. -Ze is niet dik, maar volslank.
Leg terug, dan krijg je ijs.
Je gaat dit gedrag toch niet belonen? -Los jij het maar op.
Juan, kom daaruit. -Niet slaan. Niet slaan.
Ik heb hem nog nooit geslagen.
Lita, hou op. Anders krijg je geen eten meer.
We laten niemand verhongeren. Laat mij nou maar.
Ja, Lizzy. Volslanke hoer.
Oké, zo is het genoeg. Geef hier. Geef dat ding aan mij.
Ik los dit wel op. -Ik zie het.
Snel, scan hem.
Nee, vergeet het maar.
Neemt iemand dit op? -Pete, waar ben je? Waar is hij?
Fijn, daar ben je dus. En bedankt.
Ik heb de auto gehaald. Dat scheelt lopen.
We stonden vooraan. -Dit is dichterbij.
Moet je m'n mooie, nieuwe pop zien.
Heb je toegegeven? -Nee.
Ik heb hem gekocht. Het was vier dollar.
Rij nou maar, lafaard.
Allemachtig, daar zul je ze hebben.
Jan, Jerry, ze zijn er.
Tegen die Porsche aan.
Wat doe jij nou? -Sorry.
Niet huilen.
Dat wordt een briefje.
Het geeft niet. Help even met sjouwen.
Ellie ziet er echt slecht uit.
We hebben pizza.
Juan, wat doe jij nou?
Het spijt me.
Ze zijn zo warm. -Leg neer.
Zo moet je ze niet vasthouden.
Hoi, pap.
Jij bent zeker Lizzy.
Ja, ik ben Lizzy.
Dat zijn Lita en Juan. -Hallo, Lita.
En hallo, Juan.
Ik ben oma Hwan en dit is opa Hwerry.
Mam, praat even normaal.
Ze spreekt de J zo mooi uit.
Niet doen. -Dat klinkt chic.
Hier, broer.
Niet te geloven. Het zijn net gewone kinderen.
Wat had je dan verwacht? Piraten?
Geen idee. Ze zijn zo schattig.
Hoe bevalt het op je nieuwe school?
Goed, het is gewoon school.
Te gek.
En hoe zit het met jongens?
Zit er wat leuks tussen?
Daar heeft ze het liever niet over, dus laat haar met rust.
Dat is toch zo?
Er is wel een jongen, Jacob.
Leuke naam, Jacob. Of Jake.
Lieverd, je spreekt het uit als Hwacob. Hwacob, toch?
Nee, het is gewoon Jacob. -Jacob.
En hij is niet zo zeer knap.
Hij is meer een kunstzinnig type.
Ik viel ook nooit zo op knappe jongens.
Knap is ook niet alles.
Ik heb nooit een knap vriendje gehad.
Hou je kop.
je lijkt op een aap
en zo ruik je ook
Doe die telefoon even weg. Hier hebben we het over gehad.
Kom op, Lizzy. -Geef nou maar.
Kijk, dit wordt leuk.
Lizzy, geef me die telefoon. Nu.
Is dat haar echte moeder? Dat is vals.
Als pleegouders mogen jullie geen bezittingen van me afpakken, dus...
Ze kijkt weer zo. Ik ga wat ketchup halen.
Pete, jij zou er iets van zeggen als ze weer bitchy deed.
Ik heb nooit 'bitchy' gezegd.
Ik heb het altijd gedaan. Jij bent er nooit.
Sorry, maar iemand moet dat krot opknappen dat jij gekocht hebt.
Je was er zelf ook weg van. Jij laat de kinderen overal mee wegkomen.
Ik was gisteren nog boos op Lizzy.
De perfecte ouders.
Vind je dit grappig, Kit? -Wel een beetje, ja.
Het spijt me.
Ik kijk graag naar ruziënde witten. -Ik ook.
Vertel even rustig wat het probleem is, zonder elkaar de schuld te geven.
Lita doet alleen...
Ik wil niet.
En Juan denkt niet na.
Open het raam.
En als ik iets zeg...
Ik kan er niks aan doen.
En Lizzy doet... -Laat me met rust.
Nu ben ik te laat... Eikel.
En we mogen de kleintjes niet corrigeren, want dat doet zij al.
Toen Lizzy tien was, was haar moeder soms weken weg.
Zij moest dus zelf voor Juan en Lita zorgen.
Ze zal die taak niet zomaar aan jullie overdragen.
Moeten we het aan haar overlaten?
Luister je wel? Ze is vijftien. Ze moet gewoon een kind kunnen zijn.
Jullie moeten de ouders zijn.
Je zegt net dat ze dat niet toelaat. -Precies.
Karen, je hebt ons erg geholpen, maar ik begin nu kwaad te worden.
Het wordt niks zolang jullie niet op één lijn zitten.
Precies. En als ze weer vijandig doet, denk dan aan de drie R'en.
Nummer één: reguleren.
'Lizzy, adem even in en tel tot tien.'
Nummer twee: relateren.
'Ik snap dat je boos bent. Zoiets is voor niemand leuk.'
Dat is een goeie. -Nummer drie: redeneren.
'Lizzy, je mag best boos zijn.
Maar je mag niet dreigen dat je onze kelen doorsnijdt als we slapen.'
Sorry, heb ik...
Dat waren wij. Dat hebben wij laatst verteld.
Hij heeft het gelukkig niet gedaan.
Nog niet.
Sorry, dat is niet grappig.
Je moet zoiets juist kunnen relativeren.
Je moet erom kunnen lachen, anders kun je het wel schudden.
Dat is een mooi bruggetje naar October die nog steeds geen kind heeft gevonden.
Dat is goed nieuws.
Jullie mogen allemaal een klusje kiezen. En volgende week wisselen we dan weer.
Mag ik Meatball voeren? -Ja.
Ik wil Meatball voeren. -Jij mag volgende week.
Pete, dit meent ze toch niet serieus? -Jawel, en we hebben dit samen besloten.
Moeten we ook jullie voeten wassen? Dit is belachelijk.
Lizzy, wacht nou even.
Lizzy, laten we iets anders proberen.
Laten we gewoon even rustig ademhalen.
Alsjeblieft?
Doe nou maar.
Goed zo. Ik begrijp dat je gefrustreerd bent.
Ja, dat ben ik inderdaad.
Dat is niet erg. Wij zijn ook gefrustreerd.
Laten we kijken of we onze frustraties anders kunnen uiten.
Misschien kan ik de volgende keer dat jullie...
de drie R'en willen gebruiken...
op de grond kotsen. -Ik wist dat het niet zou werken.
Gelukkig, jullie zijn thuis.
Mam, ik zei dat je moest bellen.
Je zei dat jullie een paar weken nodig hadden. Nu wil ik m'n kleinkinderen zien.
Jij bent zeker Lizzy. Kom hier.
Ze houdt er niet van om... -Kom hier.
Ik ben oma Sandy. Wie jou lastigvalt, krijgt met mij te maken.
We zijn familie, dus ik sta altijd voor je klaar.
Mam, doe even rustig aan. -Mijn hemel, kijk nou toch eens.
Juan, Lita, dit is Sandy, de moeder van Pete.
Hallo, wat zijn jullie schattig.
En hoe is het met m'n kleine jongen?
Hallo, lieverd.
Mam, heb je even? We hadden net een gezinsoverleg.
Daar hoor ik dan ook bij.
Oma Sandy heeft een mededeling.
Ik heb voor iedereen kaartjes voor Six Flags.
Wat is Six Flags? -Weet je dat niet?
Dat is erg aardig, maar we willen juist dat het hier een beetje normaal wordt.
Weet je wat niet normaal is? Dat je kinderen Six Flags niet kennen.
Je kinderen.
Het komt nu even niet zo goed uit.
We doen het niet, toch? We zitten op één lijn.
Toch, schat?
Ik heb niet toegegeven. -Echt wel. Lizzy hoefde maar te kijken.
Ik wilde gewoon ook een keer de leuke ouder zijn.
Maar zo kan ik niet streng zijn. -Goed, het spijt me.
Kijk nou hoe leuk ze het hebben. Lizzy lacht zelfs.
Hé, was het leuk?
We kunnen ook in een grote attractie. Zullen we...
Hé, hoe gaat het? -Wat leuk om jullie te zien.
Alles goed?
Kylie, Savanna, dit zijn m'n...
pleegouders. -Dat zijn wij.
Tot later. -We wilden met z'n allen in een bootje.
Laat ze toch. Wat moeten zij nou met een stel suffe volwassenen?
Ze willen in de grote attracties en naar knappe jongens kijken.
Hier heb je honderd dollar. Koop maar wat leuks en lekkers.
Bedankt, oma Sandy.
Ik zie jullie bij de ingang. Hoe laat gaan we naar jullie huis?
We gaan om zeven uur naar ons huis, waar we met z'n allen wonen.
Oké, tot dan.
Mam, je kunt niet zomaar...
Juan geeft over in de vuilnisbak.
Gaat het wel, lieve schat?
Heb je te veel lekkers gehad?
Ik kan zien dat ze m'n berichtjes heeft ontvangen.
Misschien is ze weggelopen of zo.
Nee, ze behandelt ons gewoon als alle andere pleegouders.
Bedankt voor de lift.
Nu zal ik eens streng zijn.
Waar was jij?
We waren naar de film en het liep een beetje uit.
Had je niet even kunnen laten weten dat er niks ergs was?
Jij hebt huisarrest. -Huisarrest?
Ik geef je huisarrest.
Je hebt huisarrest omdat ik zeg dat je huisarrest hebt.
We hebben een uur gewacht. -Laat mij nou maar.
Jij blijft thuis. Ik ben er helemaal klaar mee.
Op m'n negende woonde ik in een crackhuis. In de bioscoop ben ik een stuk veiliger.
Zo makkelijk kom je er niet vanaf.
Jij hebt het goed verpest.
Ik zou het bijna vergeten.
Ik heb iets voor u.
Lieve hemel, kijk nou toch eens.
Ik ga dit elke dag dragen. Kom eens hier.
Dit doet me denken aan Pete die met z'n rotvriendjes een busje had gestolen.
Ze is echt goed.
Blijven jullie daar staan? De kinderen moeten op tijd naar bed.
Ik wist dat we dit niet konden. Het ging prima met ons.
Je zei dat we in een sleur zaten. -Het was tenminste wel lekker rustig.
Jij moest zo nodig moeder worden. -Jij stapte op die tieners af.
Een kleuter heeft geen eigen mening of strings. Dit is te hoog gegrepen.
Dit helpt niet. Als we rustig blijven en samenwerken...
krijgen we die kleine etters wel ons huis uit.
Precies, ik ben het helemaal met je eens.
Ik haat ze echt. -Ze zijn vreselijk.
Zo ondankbaar. We doen alles voor ze. -En het doet ze niks.
Maar ze zijn nog niet geadopteerd.
Nee, dat klopt. We kunnen ze nog...
teruggeven.
Iedereen zal ons verschrikkelijk vinden, maar...
Juist, terwijl ze ons nu als heiligen zien.
Dat vind ik wel fijn. Dat is het enige voordeel.
Ik heb een idee. We kunnen zeggen dat een familielid zich gemeld heeft.
En dat die van de rechter de voogdij heeft gekregen.
Dan doen we alsof we er kapot van zijn.
Dat klinkt echt goed.
We krijgen ons huis terug. We kunnen weer uit.
En iedereen heeft dan met ons te doen.
Misschien krijgen we zelfs wel cadeaus.
Dat gaan we echt nooit doen.
Leuk idee, maar...
We zitten aan ze vast, hè? -Inderdaad.
We hebben een grote fout gemaakt en daarom hebben we nu een rotleven.
Slaap lekker, schat.
Een spijker aan beide kanten. En aan de andere kant ook.
'Kijk.' -Ja, heel goed.
Lees maar even verder.
Wat doe je? Wil je even naar Lizzy toe?
Daar zul je haar net hebben.
Wat doen zij hier? -Mag ik soms niemand zien?
Als je huisarrest hebt, mag je ook niemand zien.
Dat weet jij ook, want ze zijn door het raam geklommen.
En wat is het hier een bende.
Wat een nazi-bitch. -Wat zei je?
Je lijkt me nogal een nazi.
M'n huis uit. Nu.
Jullie allebei, wegwezen.
Nee, ga m'n kamer uit.
Ik blijf hier in jouw zwarte kamer. Zij gaan weg.
Door het raam, Pussy Riot. Zo ben je hier ook gekomen.
Wegwezen.
Snel weg hier.
Wat gebeurt er? -Je hebt huisarrest.
Waar ga je heen? -Ik ga m'n gezinsvoogd bellen.
Goed plan.
Dan kunnen je broertje en zusje hun beren weer in een zak meenemen naar de Muskies.
Echt goed voor ze. -Beter dan bij jou.
Dat is niet zo. Praat jij maar met haar. -Lizzy, jij...
We zijn goede mensen. Is het zo erg dat we jullie een thuis willen geven?
Jij wil je als witte gewoon goed voelen door weesjes te adopteren.
Vertel haar maar wat m'n afkomst is. -Ze is...
Ik ben voor een achtste Comanche. Zo wit ben ik niet.
En denk je dat ik me nu goed voel?
Vertel me dan waarom je ineens zo graag pleegkinderen in huis wilde nemen.
Omdat we... Het was...
Pete? Dat dacht ik al.
Waar ga jij heen? Blijf staan. Niet opendoen.
Niet instappen. Heb je dat begrepen?
Niet dichtdoen. Ik meen het.
Goed, laten we dit even uitpraten. -Juan, laat dat ding los.
Haal hem eruit. -We kunnen hem er beter in laten.
Het komt goed. We zijn bij je. Het komt goed.
Blijf stil liggen. Ik verbind je voet. -We gaan zo naar het ziekenhuis.
Lieve schat. -Het komt wel goed, Juan.
We hebben hun auto nodig. -Snel, eruit. Uitstappen.
Ik ben bij je. -Stap in.
Ik zorg voor je.
Gordels om.
Je bent echt een flinke jongen. -Je doet het geweldig. We zijn bij je.
Hallo? Ik heb hulp nodig.
Wat is er? -Spijker in z'n voet.
Ik heb hem erin laten zitten. -Dat was slim. Leg hem hier maar neer.
Het komt goed.
Bent u de moeder? -Z'n pleegmoeder.
Kom maar mee. Hoe heet je?
Juan, je krijgt zo een verdoving en dan haal ik die spijker eruit.
Dit doet even pijn. Kijk maar naar mij.
Hou m'n hand vast. -Een klein prikje.
Hou op.
Hij is bijna klaar. Dat was het al.
Laten we Lita hier weghalen. Wil je mee of wil je bij Juan blijven?
Neem jij haar maar.
Ik ben bij je. -Het gaat goed.
Wat ben je flink.
Je doet het echt goed.
Hij hoeft dus geen gips, alleen hechtingen.
Dat is goed om te horen.
En hoe heeft dit kunnen gebeuren?
Het was mijn schuld. Ik had het spijkerpistool laten liggen.
Nee, het was mijn schuld. Ik wilde weggaan, terwijl dat niet mocht.
Zij waren afgeleid, ik riep naar Juan en toen liet hij dat ding vallen.
Doe niet zo raar. Ik liet dat ding liggen. -Hou je kop. Wil je dat ze ons weghalen?
Zij hebben niks gedaan. Ik hoor juist op m'n kop te krijgen.
Loop even met me mee.
Vertel eens wat er gebeurd is.
Jullie hoeven niet weg.
Wat is er?
Geen idee. Ik werd vanmorgen wakker en ik...
Verdomme.
Ik kan je daar wel mee helpen.
Ik heb een...
Ik heb een heel goede borstel. Zal ik...
Oké, prima.
Ga maar even zitten, dan zal ik...
Hoe is dit zo gekomen? -Ik heb geen idee.
Zeg het maar als het pijn doet.
Mooi zo.
Beter? -Ja, dank je.
Ik borstel het nog even uit.
Dank je wel.
Geen enkel probleem. Het zit weer goed.
Ben je er klaar voor?
Bedankt voor de lunch. -Geen dank.
Is dat Jacob? Die jongen die net wat afval opraapt?
Niet boos worden. -Waarom zou ik?
Hij ziet er kunstzinnig uit.
Vind je dat echt? -Absoluut. Kijk hem nou.
Een bewuste jongen. Hij ruimt alles op. -Ja, dat is waar.
Fijne dag.
Dank je, jij ook.
Voorzichtig met je voet, Juan. Dag, Lita.
Zagen jullie dat?
Ze begint me al minder te haten.
Misschien.
Hoi, Lizzy. -Hé, Charlie.
Hé, Jacob.
Alles goed, schatje?
Ja, hoor. Hoe gaat het?
Prima. Ik ruim jouw troep op.
Ga maar, voordat ik problemen krijg. -Oké, stuur me maar een berichtje.
Hé, schat.
Hoe doet ze het? -Heel goed.
Ik was hier al vroeg. Lizzy zag me, kwam naar me toe en begon te praten.
Met jou?
Het was nog niet veel, maar wel meer dan anders.
Ze had het over Jacob.
Ze weet niet of hij haar leuk vindt.
Dus ik heb haar als moeder advies gegeven.
Ik zei dat zij het initiatief moest nemen.
Heb jij gezegd dat ze een jongen moet versieren?
Die jongen is compleet onschuldig.
Ik had verwacht dat ze op foute jongens zou vallen.
Wat is er? -Potato Chips is kapot.
Ik maak haar wel. Alsjeblieft.
Bedankt, papa.
Hoorde je dat? Ze noemde me papa.
Eikel. Dat is niet eerlijk. Ik wil dat ook.
Lita, kan ik je ergens mee helpen? -Nee.
Nee, wat? Wie ben ik? -Ellie.
Juan, kom eens hier.
Kom hier, zoon.
Hoe gaat het? Is het goed als ik 'zoon' zeg?
Ja, hoor.
Waar is Lizzy? -Daar is ze. Zie je haar?
VOOR ALS Het NODIG iS
Ze stalt dit hier allemaal uit...
maar het is te veel gevraagd om iets op te ruimen of een kast dicht te doen.
Wat is er aan de hand? -M'n borstel lag in de wc.
Ik heb dat niet gedaan. -Heus wel.
Ik had hem voor jou neergelegd. En Juan en Lita slapen nog.
Nu niet meer, herrieschopper. -Sorry, lieverd.
Ik dacht dat we een klik hadden. Er lag zelfs een briefje bij met hartjes erop.
Ik was het niet.
Hallo, wat heb jij aan? Ga je naar een stripclub?
Ik ben niet zo'n stijve trut als jij.
Zo praat je niet tegen haar. -Dit is van Loft.
Trek even heel wat meer kleren aan en ga in m'n auto zitten. Ik breng je weg.
Doe niet zo irritant.
Kleed je om. -Jullie stellen je aan.
Zie ik eruit als een trut? -Nee, zorg dat ze komt.
Dag, papa. -Dag, lieverd.
Lieve hemel.
Wat was dat?
Gaat het?
Wat vervelend.
Wat doen we hier?
Kom mee.
Ik kom zo te laat op school.
Kom mee.
Zet je me voor straf aan het werk?
Ik heb meer gedaan dan jij... -Ja, je bent heel stoer.
Dit is geen straf.
Ik ben Stewart. Jij bent zeker...
Hoe is het?
Stewart, hou je mond tegen haar.
Ga maar lunchen. -Het is kwart over acht.
Goed, ik ga wel lunchen.
Kom mee.
Zet deze op. -Hoezo?
Doe nou maar.
Ik weet dat je boos bent.
Op ons, op de wereld, misschien wel op jezelf.
Je praat er niet over. Als ik boos ben, zeg ik liever ook niks.
Weet je wat ik wel doe?
Ik sloop graag dingen.
Serieus?
Alles hier mag kapot.
Ga je gang maar.
Hoe voelde dat? -Lekker.
Fijn, hè? Ik zei het toch?
Niet zo snel. Ik wil dat je iets voor me doet.
Denk aan iets dat je kwaad maakt.
Heb je iets? Zeker weten? -Ja.
Oké, slopen dan maar.
Goed zo. Voelde dat goed? Ga maar door dan.
Zo doe je dat.
Dat was leuk.
Voelde dat goed?
Dat was gaaf.
Geen school?
Ik heb het huis gezien dat jullie renoveren. We hebben wat gesloopt.
Leuk.
Hé, wacht even.
Even over die borstel...
Mijn moeder borstelde vroeger m'n haar.
Ik weet niet. Het spijt me. -Het spijt mij ook.
Dat is niet nodig. -Nee, het spijt me echt.
Oké dan. Ik ga me even opfrissen.
De borstel ligt in de wc.
Goeie.
Dank je wel.
Draai je lichaam mee.
Juan heeft me geslagen.
Nummer drie, waar is je moeder?
Het gaat wel.
Ik heb haar niet geslagen.
Waar is m'n telefoon? -Die heb ik niet.
SCHEETZONE
In één keer.
Goed zo.
Pap, pap.
Alsjeblieft.
Spuug uit.
Hier, water. -Drink wat water.
Hé, lieverd.
Rustig maar. Had je een nachtmerrie?
Wees maar niet bang. Je ligt veilig in je eigen bed.
Welterusten, schat.
Welterusten, mama.
Wat zei je?
Juan, wat zei je?
Zei je iets, Juan?
Juan, wat zei je nou?
Zei je iets, Juan?
Wat zei je precies?
Welterusten, schat.
Wat ziet het er goed uit.
Kijk, ik heb daar wat kastjes gemaakt. Dat was jouw idee.
Dat was een goed idee. -Te gek.
Wil je helpen tegelen?
Er is...
Er is iets dat ik wil doen. Ik hoop dat jullie me willen helpen.
Tuurlijk. Waar gaat het om? -Zeg het maar.
Ik heb Karen en Sharon gesproken en zij...
M'n moeder is sinds een paar maanden vrij.
Ik heb haar nog niet gezien, dus ik zou haar graag opzoeken.
Ja, natuurlijk.
Dat is...
Cool. Bedankt. -Geen probleem.
Kunnen jullie...
Ik wacht buiten wel.
Mama.
Hoi, mama.
Juan, Lita, kom maar.
Kom maar.
Wat is er? Kom dan.
Ik wil bij mama blijven.
Dat is je mama.
Ga maar, schat.
We blijven bij je. -We lopen er samen wel heen.
Kom mee.
Niet zo snel.
Daar zijn m'n schatjes. Wat zijn jullie groot.
Sue, Carla's maatschappelijk werker.
Jullie zijn Pete en Ellie? -Ik ben Pete.
Ik ben Ellie.
Dit is Carla. Zij is... -Hun moeder.
Ik ben Ellie. Leuk je te ontmoeten.
Ik ben Pete.
Bedankt voor de goede zorgen tijdens mijn...
Geen dank. Ze doen het geweldig. Juan is begonnen met pianoles.
Lita had alles goed bij haar dictee. En Lizzy's team wint alles.
Halen jullie ons op om vier uur?
Tot straks dan. -Ja, tot zo. Leuk je te ontmoeten.
Gaat het wel?
Bedankt voor de goede zorgen? Alsof we vijf maanden hebben opgepast.
Ze is heel anders dan ik me had voorgesteld.
Ze komt zo gewoon over.
Het voelt alsof we hun gezin uit elkaar halen.
De rechtbank heeft haar kinderen weggehaald.
En met goede reden. Ze werden vreselijk verwaarloosd.
Dat weet ik, maar ze...
Het lijkt nu goed te gaan. Ze is al vier maanden clean.
Ze is clean omdat ze in de bak zat.
Zie je hoe Lizzy naar haar kijkt?
Ze blijft haar moeder.
Wij hebben haar kinderen niet afgepakt.
Dus ik zei: 'Jongedame, als jij nog eens met eten gooit in de kantine...
komen wij met je lunchen.'
De volgende dag deed ze het weer.
Dus toen zijn we naar school gegaan en bij haar gaan zitten.
We hebben met al haar vriendinnen gekletst.
Ik heb wat over vogelspotten verteld, maar dat kon ze niet boeien.
Maar ze gooit nu niet meer met eten.
Wil je jullie nieuwtje vertellen? -Over de brand?
Nee, over jullie hoorzitting.
De rechtbank heeft ons toestemming gegeven...
voor adoptie.
We mogen Tina en Ryan adopteren.
Wat goed. Gefeliciteerd. Wat fijn voor jullie.
Dat is geweldig nieuws. Ik ben blij voor jullie.
Dan zijn nu Pete en Ellie aan de beurt.
Onze kinderen hebben hun moeder nu vier keer gezien.
En ze zijn daarna telkens een paar dagen onhandelbaar.
En als alles weer even normaal lijkt, volgt er weer een ontmoeting.
Ja, we voelen ons gewoon aan de kant geschoven en...
Dit klinkt vast heel erg, maar ik hoop dat hun moeder weer de bak in moet.
Zo erg is dat niet.
Het is niet eenvoudig om mee te voelen met iemand die zoveel fout heeft gedaan.
Maar je moet het wel proberen.
Wat er ook gebeurt, jullie hebben veel betekend voor die kinderen.
Ja, ik weet dat we...
Wacht even. Zei je nou dat we veel hebben betekend?
We hebben het er zo wel over.
Ze sprak in de voltooide tijd. Wat is hier aan de hand?
Lizzy's moeder doet alles wat nodig is voor gezinshereniging.
Als jullie zaak straks voorkomt, zal de rechter beslissen...
of de kinderen naar haar terug kunnen.
Fijn. Heel fijn.
Dit is...
En dat horen we nu?
Wij hebben zoveel gezeik gehad. Driftbuien, rotzooi, brutaal gedrag.
Ik heb wel 150 keer Candy Land gespeeld.
Weet je hoe erg dat is? -Heel erg saai.
We beginnen net een band te vormen. Ik heb Lita leren fietsen.
Ik heb met Juan Rocky III gekeken.
En nu wil mama ze ineens terug?
Pete, Ellie, ik snap dat jullie gefrustreerd zijn.
Maar vergeet niet, tot de kinderen geadopteerd zijn...
is het streven om het gezin bijeen te houden.
En hoe zit het dan met ons gezin? -Er is nog niks besloten.
October, jij bent de laatste.
Ik heb een pleegkind toegewezen gekregen.
Hij is veertien en doet aan basketbal.
Maar hij is 1 meter 57. En hij is wit en heeft rood haar.
Daar kan ik dus helemaal niks mee.
Mijn problemen doen er zeker niet toe. Waarom moet ik altijd als laatste?
Stop.
Ik weet het.
We mogen niet lachen.
Jullie horen mij juist te steunen.
Hoe zie ik er straks uit? -Als een prachtige prinses.
Lijk ik op een bloem?
Hé, rakker.
Mama, jongens. -Hoi, lieverd.
Mam? -Dit kan er gewoon af.
Dat is een markeerstift.
Hemeltje.
Kom daar maar even af.
Hoe was het bij de praatgroep? -Echt heel leuk.
Wij hebben een nieuwtje. -Ben je zwanger?
Begin daar nou niet over. -Niet?
Vertel het ze maar gewoon.
Wij gaan ook een kind adopteren, net als jullie.
We begrepen het eerst niet, maar we zien nu hoe mooi het kan zijn.
En het is veel goedkoper dan ivf.
Dat is niet waarom we het doen, maar het scheelt wel.
Onze cursus begint volgende week.
Wat vinden jullie ervan?
Ik denk...
Ik denk dat ik even moet poepen.
Ik had een andere reactie verwacht. -Ze is jaloers.
Wat ben je aan het doen? -Wat is er aan de hand?
Geef hier. -Blijf van m'n telefoon af.
Wat doet ze?
Ze maakt naaktselfies. -Naaktselfies? Van haarzelf?
Wat doe je? -Ik wis alles.
Alles weg. Ben je niet goed wijs? -Iedereen doet het. Maak je niet zo druk.
Ik maak me wel druk. Meisjes van 15 horen niet naakt te zijn.
Hou de deur vast. -Niet m'n berichtjes lezen.
'Als je niks laat zien, hoeft het voor mij niet meer.'
Wie is dit, Lizzy?
O nee, een dickpic. Dat is een dickpic.
Kom maar, jongens. Wij gaan naar de woonkamer.
Is dit Jacob? Stuurt die lieve jongen jou foto's van z'n zaakje?
Jezus, wat een slurf. -Ga weg.
Lizzy. -Kom hier.
Geef me m'n telefoon. Laat los. -Dit is niet oké, Lizzy.
Je kunt me niks maken, nepmoeder.
Vinden jullie het nu nog zo'n goed idee?
Zo doen onze pleegkinderen niet. Dit komt door jullie.
Wat is een dickpic eigenlijk?
Wat denk je zelf, mam? Doe eens een gok.
Lieverd, als ik het vroeger even niet meer zag zitten...
moest ik mezelf eraan herinneren...
waarom ik ook alweer moeder wilde worden.
En dat hielp me erdoorheen.
Is dit Jacobs huis? Zijn we daarom hier? -Doe nou maar rustig.
Zeg het nou. Straks worden we opgepakt. -Vertrouw me nou maar.
Kennen jullie ons nog? Pete en Ellie, van de oriëntatiedag.
Hoe gaat het?
Waar komen jullie voor?
Ze wil nu haar kinderen terug. En ze maakt nog een goede kans ook.
En Lizzy moet niks van ons hebben. We weten ons geen raad meer.
Bij jullie dochter is alles zo goed gegaan.
Zit ze boven te leren? Brenda, wil je even komen?
Mogen we haar even spreken? Dan zien we het misschien weer zitten.
Dat zou geweldig zijn. We kunnen wel even een peptalk gebruiken.
Brenda is...
weer aan het afkicken. -Sorry, wat?
We hadden haar betrapt.
Dit meen je niet.
Haar hartverwarmende speech is de reden dat we aan deze schijtzooi zijn begonnen.
En nu is zij dus...
Luister even goed, gek wijf.
Brenda zat dankzij haar moeders vriend op haar elfde al aan de meth.
Soms heeft ze een terugval, maar ze doet haar uiterste best om clean te worden.
Jullie weten het even niet meer.
Voel je je nu gefrustreerd? Bang? Verloren?
Ik durf haast niks meer te zeggen, maar zo voelen we ons inderdaad.
Zo voelen jullie kinderen zich iedere dag.
In het begin voelde je je vast goed omdat je wist dat je iets kon betekenen.
Maar als je echt iets wil betekenen, moet je er moeite voor doen.
Ik snap nu hoe Brenda zo goed heeft leren spreken.
Jullie zijn alles wat die kinderen hebben.
Jullie moeten ze beschermen, of ze dat nou willen of niet.
Hij kan het ook.
Dat was geweldig. Bedankt.
Het spijt me dat ik zo uitviel. -Sorry dat ik je geslagen heb.
Dat was bizar. -Het spijt me.
Ik had dat wel even nodig. Dat was lang geleden.
Al was het wel een beetje agressief. -Dat is waar.
Kom, schat. We gaan. We moeten er weer vandoor.
Bedankt. Tot ziens. -Je zit op Facebook, toch? Ik vind je wel.
Kom, laten we snel naar binnen gaan.
Oké, we zijn er. -Dag, Lizzy. Fijne dag.
Jij brengt ze naar school. Ik ga die Jacob opzoeken.
Wacht, Pete. Dat is hem. -Hij daar? Die rooie?
Dat is hem. -Ik krijg hem wel.
Hé, dickpic. Kom hier.
Moet je klappen hebben of zo? -Dickpic.
Stuur je vaker foto's van je pik naar meisjes?
Wees blij dat ik je laat leven.
Je schreef dat zij wat moest laten zien. Dat is gewoon aanranding, vuilak.
Nu ben je niet zo stoer meer. Kom op, laat die grote, kale ballen eens zien.
We bellen je moeder, de school, de politie. Wat zeg je daarvan, Jacob?
Ik ben Jacob niet.
Wat? -Ik heet Charlie.
Jij zei dat hij Jacob was. -Echt waar?
En m'n ballen zijn niet kaal.
En ook niet groot.
Sorry, het spijt me verschrikkelijk.
Stil nou maar, we hebben ons gewoon vergist. Kom hier, Charlie.
Kijk me even aan.
Ken jij een Jacob die omgaat met onze dochter, Lizzy Viara?
De conciërge? Die volwassen conciërge?
Achter die conciërge aan. -Het spijt me echt. Dank je wel.
Hij heeft niks verkeerds gedaan. Het spijt me, Charlie.
Ik denk dat wij te laat gaan komen.
Daar, op die dweilmachine. Kom mee.
Hé, jij daar. Ik praat tegen je.
Hoe oud ben jij? -Wat gaat jou dat aan? Blijf af.
Hij is 22. -Ja, nou en?
Dan is dit geen kindermishandeling.
Als jij onze dochter ooit nog aanraakt of aan haar denkt, maak ik je af.
Jullie zijn niet eens haar ouders. -Zouden we dan dit doen?
Miss Peppers. Wat is hier aan de hand?
Hij stuurt vieze foto's naar onze dochter. -Je gaat de bak in.
Wilt u de politie bellen? -Natuurlijk.
Miss Peppers.
Kloot...
Ik heb haar niet eens aangeraakt.
Dag, smeerlap. -Vieze pedo.
Iedereen weet nu dat je een viespeuk bent. -Pedofiel.
Waarom arresteren jullie ons? Hij liet z'n leuter aan een kind zien.
Lekker bezig. Dat doen jullie goed.
Ik heb gehoord wat jullie gedaan hebben.
Goed dat jullie voor je kinderen opkomen. Als ik zoiets zou meemaken...
Mijn hemel, de kinderen.
Juan, Lita, het spijt me.
Hé, schat.
Wat is het hier netjes. -Daar zijn m'n gangsters.
Borg betalen voor m'n kleine Petey. Het voelt net als vroeger.
Dank je wel.
Waar zijn de kinderen? -Bij een tijdelijk pleeggezin.
Nooit eerder zijn kinderen de avond voor een zitting uit huis gehaald.
Nu je het daar toch over hebt... Ik zag jullie verklaring voor de rechter liggen.
Dat kan beter. -We hebben hem vorige week al ingediend.
Dan dien je hem opnieuw in.
'We willen het beste voor de kinderen. Of dat nou bij ons is of bij hun moeder.'
Moet Lizzy die onzin horen? -We hebben het expres zo geschreven.
Als haar moeder dankzij ons de voogdij niet krijgt, zal ze ons nog meer haten.
Ze haat jullie niet. Ze denkt dat jullie niet van haar houden. En dit helpt niet.
Heeft Lizzy dat gezegd? -Ellie, ik was vroeger net als zij.
Als je elke dag hoort hoe slecht je bent...
ga je vanzelf geloven dat niemand van je kan houden.
Je weet dat we van je houden, toch?
Nee, maar dat ligt aan mij. Heb je net niet opgelet?
Maar ik hou wel van jullie.
Rust even goed uit.
Nadat jullie die vreselijke verklaring hebben aangepast.
Wat is het hier netjes en rustig.
Inderdaad.
Ik vind het maar niks.
Ik ook niet.
Jongens, het spijt ons zo.
Wij hebben in een politieauto gereden. -Echt waar? Was het leuk?
Moesten jullie de gevangenis in? -Nee, we zaten gewoon even vast.
Juan, Lita, kom mee. Mama is er.
We zijn hier nu om het voogdijschap te bespreken van Miss Carla Viara.
En dat bent u? -Dat klopt.
En zijn Juan, Lita en Elizabeth Viara er ook?
Hier. -Hier.
Hebben jullie een teddybeer gekregen? -Ja.
Wat een mooie.
Ben jij Elizabeth? -Lizzy, meneer. Meneer de rechter.
En Lizzy, ik zie dat jij een verklaring hebt ingediend.
En de pleegouders, Mr en Mrs Wagner, zijn die er ook?
Klopt het dat jullie Juan en Lita alleen achterlieten...
terwijl jullie opgepakt werden voor mishandeling?
Ja, meneer de rechter. Maar...
Ik wil alleen weten of Lizzy liegt. -Nee, ze liegt niet.
En hebben jullie even daarvoor een 14-jarige leerling lastiggevallen...
en gezegd dat hij z'n grote, kale ballen moest laten zien?
Dat heb ik inderdaad gezegd, maar ik dacht dat hij...
En Mrs Wagner, hebt u Lizzy's vriendinnen het slaapkamerraam uit gejaagd?
Het was op de begane grond. -Dan is het niet erg.
En hebt u toen gezegd dat de kinderen maar opgehaald moesten worden?
Dat bedoelde ze niet zo. -Nee, dat zei ik omdat ik boos was.
Ik heb een verklaring. -Die heb ik gelezen.
We hebben een nieuwe. -Sorry, maar ik heb...
We hebben er tot laat aan gewerkt. Ik zal hem snel voorlezen.
'Toen Lizzy vroeg waarom we dit deden, hadden we daar geen antwoord op.'
Mevrouw, ga zitten. -Laat me dit alstublieft vertellen.
Nee, ga zitten. Het gaat hier niet om u.
Zo te zien, verschijnt u snel weer voor de rechter.
Lees die ontroerende speech dan maar voor.
Miss Viara, ik zie dat u geen ontmoeting gemist hebt. Dat is mooi.
En ik begrijp dat u vijf maanden niks gebruikt hebt. Klopt dat?
Ja. -Dat is erg goed nieuws.
Stel dat ik de kinderen aan u toewijs. Is er genoeg plek voor ze in uw huis?
Dat denk ik wel.
Het is klein, maar het past wel, meneer de rechter.
En Miss Viara...
hebt u het idee dat u in staat bent om voor Juan, Lita en Lizzy te zorgen?
Miss Viara?
Ja, meneer de rechter. Dat kan ik nu wel.
We gaan zo eten, jongens.
Alsjeblieft.
Misschien weet m'n moeder helemaal niet hoe ik m'n spaghetti het liefst eet.
Maak je geen zorgen. Lizzy kan je moeder laten zien hoe ze de kaas erbij moet doen.
Kom, laten we niet verdrietig doen op onze laatste avond.
Laten we Pete en Ellie bedanken voor alles wat ze voor ons hebben gedaan.
Bedankt.
Jij bedankt. -Ja, dank jullie wel.
Lita? -Ik wil niks zeggen.
Lieverd, toch.
Ik ga wel even naar Lita toe.
Tenzij jij dat wil doen. -Ja, dat zou ik wel fijn vinden.
Toe nou, je hebt nog geen hap genomen. Zal ik het even opwarmen?
Het komt wel goed, jongen.
Slaap lekker.
Welterusten, schat. Ik hou van je. -Ik ook van jou.
Jullie rechtbankberen zitten hierin. De nieuwe ook.
Over de rechtbank gesproken...
Ik wil sorry zeggen voor m'n verklaring aan de rechter.
Het was allemaal waar.
Het was niet echt het hele verhaal, maar we nemen je niks kwalijk.
Ik wil je onze verklaring geven omdat we die niet konden voorlezen.
Mama is er.
Kom, sta op. We gaan.
Lita, pak je spullen. -Dag, Meatball.
Ik heb een autostoeltje voor Lita.
Komen jullie ons ophalen? Waar is m'n moeder?
Ze zou vanmorgen naar ons kantoor komen, maar ze was er niet.
We konden haar niet bereiken.
Zijn jullie naar haar huis gegaan? -We hebben haar opgezocht.
Ze schaamde zich. Ze zei dat ze het niet aankan.
Nee, dat kan niet. Waarom zou ze anders die formulieren voor hereniging invullen?
Je moeder zei dat jij dat hebt gedaan. -Ik heb gewoon geholpen.
Ze voelde zich onder druk gezet. Ze was er nog niet klaar voor.
Maar ze kan dit echt wel.
Laat me even met haar praten.
We vinden wel een manier. Ik wil gewoon naar huis.
Lieverd, toen we bij haar waren, was het duidelijk dat ze weer gebruikt.
Ze komt echt niet.
We vinden het heel erg voor je.
Ik ga achter haar aan. Blijf hier. -Wacht hier op ons.
Ga weg. Jullie zijn m'n ouders niet.
Nee, dat klopt. Maar we zijn er wel. -We zijn er en we houden van je.
Hoezo? Jullie kennen me niet eens.
Wat is hier aan de hand? -Zou u ons even alleen willen laten?
Lizzy, we kennen je wel.
We weten dat je niet van kaas houdt, maar dol bent op cheeseburgers.
En als je je 's morgens goed voelt, doe je iets minder make-up op dan anders.
En je wil Juan en Lita beschermen omdat er niemand was om jou te beschermen.
Dat weten we allemaal.
Goed bezig.
We weten nog heel veel niet.
Maar je hoeft niet bang te zijn dat wij de nare dingen niet aankunnen.
Ja, we willen alles van je weten, want we houden van je.
Zeg dat nou niet. Ga alsjeblieft weg.
Alsjeblieft.
Is alles goed met Lizzy? -Ze is een beetje van streek.
Gaat het? -Ja.
Daar komt ze.
Ik heb erover nagedacht.
Juan en Lita zijn meer het soort kinderen dat jullie voor ogen hadden.
Het lijkt me daarom het beste als jullie hen adopteren.
Dan vraag ik Karen wel om mij ergens anders onder te brengen.
Nee, het komt wel goed. -We hebben je hulp nodig met Juan en Lita.
Ik zal vaak op bezoek komen en jullie kunnen me bellen.
Pete, ik wil hier geen ruzie over maken. -Dat kan me niet schelen. Ik zei 'nee'.
Je hoort nu bij ons. Weet je waarom?
We zijn voor elkaar bestemd. -Zo is dat.
Jullie vinden me nu zielig, maar... -Wat net gebeurd is, staat hier los van.
Pak die verklaring er eens bij.
Hier, lees maar eens.
'Toen Lizzy vroeg waarom we dit deden, hadden we daar geen antwoord op.
We deden het omdat er iets ontbrak in ons leven. We wisten alleen niet wat.
Het waren Juan, Lita en Lizzy.'
Zie je nou wel?
Jij ontbrak in ons leven.
En nu je er bent, zit je aan ons vast. -Precies.
We komen bij al je wedstrijden kijken. We houden je cijfers in de gaten.
En we kopen je eerste galajurk voor je. -Een heel mooie jurk, maar niet te bloot.
Niet te sexy, maar gewoon precies goed.
En als je je diploma haalt, zitten wij vooraan.
En ook als je afstudeert. Al hoeft dat niet eens.
Maar doe maar wel, want je bent zo slim en je hebt er later echt veel aan.
Hoe dan ook, we zullen er voor je zijn.
En ik geef je weg op je bruiloft, zelfs als ik die vent niet mag.
Juist, ergens in de toekomst. Ergens heel, heel ver weg in de toekomst.
Lizzy, gaan we nu naar huis?
Ja, dat is goed.
Ik weet dat je dit niks vindt, maar je zult er maar aan moeten wennen.
Mag ik ook? Sinds ik jou ken, heb ik nog geen knuffel van je gehad.
Ik weet niet precies wat er allemaal speelt...
maar zou ik misschien ook even mogen meeknuffelen?
Dat is heel aardig, maar bedankt.
Sorry, mijn fout. Ik ging te ver. Knuffelen jullie maar verder.
Maar alles komt helemaal goed. Geloof mij maar.
Dank je wel.
Horen jullie bij hen? Kennen jullie ze? -Ja, hoezo?
Willen jullie binnenkomen? Ik heb taart gebakken.
Nee, bedankt. -Ja, graag.
Ik ben dol op taart.
Heel fijn, want ik moet m'n emoties echt even kwijt.
VIER MAANDEN LATER
Ga plassen en doe je schoenen aan, dan gaan we.
Juan, geen sneakers. We moeten er netjes uitzien.
Mam, heb je m'n telefoon gezien?
Je hebt hem gewoon vast.
Lita, heb je geplast? -Ik heb geplast.
Goed zo. Iedereen even plassen.
Al gedaan. Heb jij alles bij je? -Ik heb alles.
Kom, jongens. -Laten we gaan.
Ik ben sneller.
Pap, mag ik rijden?
Rijden ga jij?
Geef me je telefoon.
Ik wil niet dat je afgeleid wordt.
Zij gaat rijden. Maar ik heb haar telefoon...
en ik zit voorin zodat ik kan ingrijpen als het nodig is.
Sandy, schiet op. Ze gaan beginnen. -Ben ik nog op tijd?
Wat is dat?
Lizzy heeft dit gemaakt. Heb jij er geen? -Heb jij een T-shirt gekregen?
U mag gaan zitten.
Goedemorgen.
Als kinderrechter heb ik... -Wacht even. Wacht even.
Wacht even, oma Sandy is er. We kunnen beginnen.
Ik zei toch dat we zouden komen?
Deze plek is al bezet. -Ja, door mij. Schuif op.
Niet doen.
Begin maar, rechter. -Bedankt, oma Sandy.
Zij heeft een T-shirt.
Als kinderrechter heb ik belangrijk werk. En het is niet eenvoudig.
Wij zien iedere dag dingen die je geen enkel gezin toewenst.
Gelukkig zijn er ook dit soort dagen, waarop we kunnen lachen.
Dat betekent erg veel voor ons.
Je zou het niet zeggen...
maar ik ben gewoon een sentimentele gek en ik vind dit geweldig. Ronit?
Dit nummer is te gek.
We zijn hier vandaag om een nieuw gezin te vormen.
Peter en Elinore Wagner...
willen jullie Juan, Lita en Lizzy adopteren in jullie gezin?
Ja, meneer de rechter.
Ik word gewoon een beetje emotioneel van dat nummer.
Juan, Lita en Lizzy, willen jullie Peter en Elinore als ouders?
Ja, hoor.
Ja, graag. -Ja.
Goed.
Uit hoofde van m'n bevoegdheid verklaar ik dat jullie nu officieel een gezin zijn.
Alsjeblieft.
Willen jullie op de foto met de rechter? -Ja, zeker.
Daar staan wij straks ook.
Ik hoor ook bij dit gezin.
Ik ook.
Ik wil ook op de foto. -Maar wij...
Allemaal. Dat vinden ze vast fijn.
Nog iemand? -Ja, kom er ook maar bij.
Nu hebben we iedereen.
Zeg maar 'gezin'. -Gezin.
24 mei 1991, 52 kg
Ondertiteld door: Bart Heuvelmans